Aan de andere kant doen we het al eeuwen zonder. En ondemocratisch zou ik ons land niet willen noemen. Want: alle problemen in ons land die zijn te wijten aan de wettelijke en uitvoerende macht worden veroorzaakt door democratisch gekozen medeburgers. De vorst heeft daar bijzonder weinig invloed op. De invloed van de nieuwe koning is kortgeleden zelfs kleiner geworden.

Bovendien worden problemen in ons land met veel inspraak opgelost. De grootste organisaties van werkgevers en werknemers hebben bijna rechtstreeks invloed op een deel van het regeringsbeleid. En de eerste Nederlander die uit dat oogpunt heeft kunnen stemmen op de heren Heerts of Wientjes moet ik nog tegenkomen.

Maar ik vind wel of geen monarchie een principieel punt. Maar ik kan eigenlijk geen reden vinden waarom. Of toch wel?

Jazeker. Bij de geboorte van prinses Amalia vroeg ik mij af of we haar de monarchie moesten aan doen. Het klinkt misschien mooi: geboren worden als prinses. Maar je leven ligt bij de conceptie al vast. En als ze uit eigen wil een andere kant op wil met haar leven, dan, dan zadelt ze haar jongere zus ermee op. De druk om haar lostbestemming te vervullen moet gigantisch zijn.

Mijn reden om tegen de monarchie te zijn ligt dus op het menselijke vlak. We overtreden als volk het fundamentele mensenrecht van Amalia om in vrijheid over haar eigen lot te beschikken en te doen wat ze wil.

En da’s logisch. Wat je ziet is het resultaat van je inspanning. Je hebt het bovendien zó gedaan. Vanavond kon ik de verleiding ook niet weerstaan. En het was helemaal top. In de afgelopen 2 weken ben ik 3 kilo afgevallen.

Maar ja, wat betekent het? Helemaal geen ruk. In de eerste paar weken verlies je vooral veel vocht. Best knap overigens voor iemand die meer water dan ooit aan het drinken is. Op sommige momenten drink ik meer water dan er door het Winschoterdiep stroomt.

Toch doet het je goed! Ik heb vanavond flink zitten roeien en staan cross-trainen. Dat je een lager gewicht kunt invoeren motiveert echt.

Ik weet alleen nog niet wat ik volgende week moet doen. Wel wegen of niet wegen? Het is bijna moeilijker te weerstaan dan op dit moment een zak chips open te trekken. Gelukkig vergeet ik vaak consequent te zijn.

Vandaag was 13 mijn geluksgetal. Want zoveel bekertjes water (en groene thee!) heb ik vandaag gedronken. Een record! Je kunt dus stellen dat ik vandaag ontzettend vaak naar het koffieautomaat en het toilet ben gelopen…

Dat laatste valt trouwens mee. In ieder geval hoef ik nu minder te plassen dan de eerste dagen. Toen was mijn blaas nog niet gewend aan sloten water die ik nu drink. Bijkomend voordeel: ik drink veel minder koffie. En daardoor “geniet” ik meer van de koffie ik nog wel drink.

Jij telt ook mee, dus tel mee!

Scroll voor de lol even snel op en neer. Leuk effect! :)

Ik moest een raadseltje oplossen.
“Pappa, wat is het buiten van buiten?”

Eigenlijk verwachtte ik een antwoord als op de vraag: “Wat is een framboos als hij vrolijk is?”

Het antwoord op deze vraag (framblij!) is het allerleukst als je kind het zelf hard lachend geeft. Dus ik gaf al snel op.

“Het buiten van buiten is de ruimte” Daar zou ik dus nooit op zijn gekomen.

Het is een gezond idee om ‘s morgens je eigen lunch te maken. Dan ga je bewust om met wat je eet en krijg je niet 3 keer per week kroket te eten. Mijn zelf gesmeerde bammetjes en fruitsalades smaken heerlijk, bovendien.

De kosten zijn het andere voordeel. Ik was vaak tot 15 euro per week kwijt. Doe dat eens keer 52! [doet het geluid van een kassa na]. Tegenwoordig ben ik voor eurodubbeltje klaar. Want zo goedkoop is de karnemelk in onze kantine.

Het brood was op. Er was nog wel wit, maar in ben tegenwoordig hardcore aan het volkoren brood. Da’s belangrijk. Want, mensen, vergis je niet, al is je brood nog zo bruin, als het geen volkoren is dan is het net zo slecht als witbrood.

Ik was ook van plan om vanavond te gaan sporten. En ik was daar al een beetje laat voor toen ik het volkorenbroodprobleem vaststelde. Ik kleed me thuis altijd om zodat ik niet met mijn kleren naar het kluisje hoef te sjouwen. Douchen doe ik bovendien altijd thuis want mijn sportschool is zo goedkoop dat je daarvoor moet betalen.

Daarom liep ik vanavond om half 9 in de Jumbo in mijn sportkleren. Het is verbazingwekkend hoe snel je je daar over heen kunt zetten. Ik had namelijk een plan om de schade beperkt te houden.

Ik zou de winkel in lopen en direct stevig doorlopen naar het brood. Ik zou dat met zo’n stevige pas doen dat andere mensen dachten dat het onderdeel van mijn workout was. Het volkorenbrood zou het alleen maar geloofwaardiger maken. Ik zou direct doorgaan naar de kassa, afrekenen en hem direct smeren.

Maar om half 9 ‘s avonds volkorenbrood kopen werkt natuurlijk niet. Want dat is op. Lichte paniek. Plan A werkte niet en plan B had ik nog niet bedacht.

Wat moet ik morgen ontbijten? Hoe ik op kwark kwam, zal ik nooit weten. Bij de koeling bedacht ik me echter dat daar ook iets in moet. ‘s Morgens eet ik graag vezels. Daar werd het moeilijk.

Ik heb veel tijd verkwist bij het ontbijtgranenschap. Verbazingwekkend hoeveel troep daar staat. Een Urban Survival Tip die ik altijd in de praktijk breng is “Kijk op de onderste plank”. Ik zag 4-granen-muesli staan. Bingo!

Mijn shopping spree had ik getimed als een bankrover die voor de modepolitie het pand uit wil zijn. Misschien lukte dat nog als het snel ging bij de kassa.

Maar daar gebeurde iets vreselijks. Daar stond ook iemand in trainingspak. Met een kar vol bier en chips. En een bijpassend lichaam. Ik ben natuurlijk nog maar net begonnen. Hij keek me aan knikte met een blik van verstandhouding. Alsof ik ook in een derdehands Audi Cabriolet was gekomen.

Volhouden! Dat is wat ik moet doen. Kilo’s en centimeters gaan er alleen maar af als ik een gezonde leefstijl volhoud.

Maar hoe meet je dan je succes? Daar heb ik vandaag echt een doorbraak gehad. Ik weet waar mijn valkuilen zitten en wat ik daar aan kan doen. Dat ga ik bijhouden. Ik eet niet neer na 8 uur, wil fietsen naar mijn werk, etc. Elke keer als ik dat doe, verdien ik een punt. En als ik – pak m beet – 100 punten heb, dan heb ik een doel gehaald.

Ik heb er nog meer zin in gekregen!

Ik zag vorige week het licht. Het probleem van mijn overgewicht en ongezonde leefstijl ligt (voor een gedeelte) in ‘s avonds snacken. Voor het grootste gedeelte ten minste. Je kunt mij heel blij maken met mergpijpjes bij de thee. En chips na tien uur. Als ik dat niet meer doe, dan heb ik een grote bron van calorieën getackeld. Ik wist namelijk al dat wat je ‘s avonds eet extra slecht is, omdat je ‘s nachts veel minder verbrand. En hier zou eigenlijk een grap moeten staan over mijn bedprestaties, maar ik laat hem gaan.

Wegen is een nieuwe verleiding. Ik had me heilig voorgenomen pas na 4 weken de stand van zaken op te nemen. Maar ik kon het vandaag in de sportschool niet weerstaan. Ik ben nu heel blij dat ik mijzelf gewogen heb, want er is een kilo af. Iedere reis begint met de eerste stap en dit voelt zo aan.

Aan de andere kan vroeg ik mij af wat nou echt het doel hiervan is. Ik wil gezond blijven en gezond leven, dat staat als een paal boven water. Maar hoe meet je dat succes? Zit dat in een gezond eetpatroon (geen chips na tien uur) en regelmatig bewegen? Of in een streefgewicht en een goede buikomvang? Hier worstel ik mee. Want dat laatste is lekker meetbaar, maar gezonde gewoontes geven me ook een goed gevoel. En zijn ze duurzamer dan een afvalrace?

Ik ben hier nog niet uit. Als jullie tips hebben dan hoor ik het graag!

Het impliceert namelijk dat ik een allergie heb. En dat daar permanent een mannetje met half lang haar over een bed met rozen zit te zingen. En dat is nog erger dan niet kunnen zeggen waarom je een teringhekel hebt aan Bon Jovi. Laat ik het als volgt samenvatten: sinds de jaren ’90 hebben ze alleen maar muziek voor meisjes gemaakt. Op zich geen probleem mee, omdat muziek voor meisjes er ook moet zijn. Maar niet verpakt als rockmuziek.

Tot voor kort vond ik niet alles aan Bon Jovi ruk. Slippery When Wet was een goed album, in mijn beleving. Totdat ik liedjes daarvan ging luisteren. Ik kwam tot de conclusie dat óók dat ruk was. Het is niet alleen een foute plaat, maar het pretendeert af en toe ook nog ergens over te gaan. Jon Bon Jovi waande zich af en toe een heuse Springsteen. Maar de enige overeenkomst is dat ze allebei uit New Jersey komen.

Nee, dan heb ik liever oprecht foute poedelrock als The Darkness. Dankzij hun is fout het nieuwe goed.

Slopen is mijn favoriete doe-het-zelfklusje. Zeker als ik er mijn karatetrap op mag loslaten. Het speelhuisje “never saw it comming”. Slopen doe je met brute kracht. Het is wel slim om van te voren in te schatten wat de zwakke plek van de constructie is. Actie is mins-reactie heb ik geleerd bij natuurkunde. Het speelhuisje weet dat nu ook.

De schommel was een ander verhaal. Eleanor had niet veel op met de constructie ervan. Als je er van links naar rechts tegenaan duwde begon hij onbedaarlijk te wiebelen. Ik vond dat logisch, want op een schommel moet je van voor naar achteren bewegen. Daar is hij voor gebouwd. Brute kracht hielp hier helaas niet. Hij moest bout voor bout uit elkaar gehaald worden. En dat duurde aardig wat langer dan die tien minuten waarin het huisje bezweek.

Lucky Luke heeft Jolly Jumper. Kuifje heeft Bobbie. Ik heb Baco. En daarmee gaat ieder boutenbouwsel plat.

En slopen is ook nog een goede workout!